قانون حمایت از آمران به معروف و ناهیان از منکر

ماده 1 - در این قانون، معروف و منکر عبارتند از هرگونه فعل، قول و یا ترک فعل و قولی که به عنوان احکام اولی و یا ثانوی در شرع مقدس و یا قوانین، مورد امر قرار گرفته و یا منع شده باشد.
تبصره - در احکام حکومتی، نظر مقام ولی فقیه ملاک عمل خواهد بود.
ماده 2 - امر به معروف و نهی از منکر، دعوت و واداشتن دیگران به معروف و نهی و بازداشتن از منکر است.
ماده 3 - امر به معروف و نهی از منکر در این قانون ناظر به رفتاری است که علنی بوده و بدون تجسس مشخص باشد.
ماده 4 - مراتب امر به معروف و نهی از منکر، قلبی، زبانی، نوشتاری و عملی است که مراتب زبانی و نوشتاری آن وظیفه آحاد مردم و دولت است و مرتبه عملی آن در موارد و حدودی که قوانین مقرر کرده تنها وظیفه دولت است.
ماده 5 - در اجرای امر به معروف و نهی از منکر نمیتوان متعرض حیثیت، جان، مال، مسکن، شغل و حریم خصوصی و حقوق اشخاص گردید، مگر در مواردی که قانون تجویز کند.
تبصره - اماکنی که بدون تجسس در معرض دید عموم قرار میگیرند، مانند قسمتهای مشترک آپارتمان‌ها، هتلها، بیمارستان‌ها و نیز وسایل نقلیه مشمول حریم خصوصی نیست.
ماده 6 - هیچ شخص یا گروهی حق ندارد به عنوان امر به معروف و نهی از منکر به‌اعمال مجرمانه از قبیل توهین، افتراء ، ضرب، جرح و قتل مبادرت نماید. مرتکب طبق قانون مجازات اسلامی، مجازات میشود.
ماده 7 - مجازات اشخاصی که مبادرت به اعمال مجرمانه نسبت به آمر به معروف و ناهیاز منکر نمایند، قابل تخفیف و یا تعلیق نیست و صدور حکم مجازات قابل تعویق نمیباشد.
تبصره - چنانچه مجنیٌ‌علیه یا اولیای دم از حق خود گذشت نمایند، جنبه عمومی جرم حسب مورد مطابق ماده (614) قانون مجازات اسلامی (کتاب پنجم - تعزیرات و مجازات‌های بازدارنده مصوب 1375/3/2) و تبصره ماده (286) از کتاب دوم قانون مجازات اسلامی مصوب 1392/2/1 رسیدگی میشود.
ماده 8 - مردم از حق دعوت به خیر، نصیحت، ارشاد در مورد عملکرد دولت برخوردارند و در چهارچوب شرع و قوانین میتوانند نسبت به مقامات، مسؤولان، مدیران و کارکنان تمامی اجزای حاکمیت و قوای سه‌گانه اعم از وزارتخانه‌ها، سازمان‌ها، مؤسسات، شرکتهای دولتی، مؤسسات و نهادهای عمومی غیردولتی، نهادهای انقلاب اسلامی، نیروهای مسلح و کلیه دستگاههایی که شمول قوانین و مقررات عمومی نسبت به آنها مستلزم ذکر یا تصریح نام است، امر به معروف و نهی از منکر کنند.
ماده 9 - اشخاص حقیقی یا حقوقی حق ندارند در برابر اجرای امر به معروف و نهیاز منکر مانع ایجاد کنند. ایجاد هر نوع مانع و مزاحمت که به موجب قانون جرمشناخته شده است؛ علاوه بر مجازات مقرر، موجب محکومیت به حبس تعزیری یا جزای نقدی درجه هفت میگردد. در مورد اشخاص حقوقی، افرادی که با سوء استفاده از قدرت یا اختیارات قانونی و اداری از طریق تهدید، اخطار، توبیخ، کسر حقوق یا مزایا، انفصال موقت یا دائم، تغییرمحل خدمت، تنزل مقام، لغو مجوز فعالیت، محرومیت از سایر حقوق وامتیازات، مانع اقامه امر به معروف و نهی از منکر شوند؛ علاوه بر محکومیت اداریبه موجب قانون رسیدگی به تخلفات اداری، حسب مورد به مجازات بند (پ) ماده (20) قانون مجازات اسلامی محکوم میشوند.
تبصره - وجوه حاصل از اجرای این ماده پس از واریز به خزانه کل کشور با پیش‌بینی در بودجه سالانه صددرصد (100%) در اختیار ستاد قرار میگیرد.
ماده 10 - وزارت آموزش و پرورش، وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سازمان تبلیغات اسلامی، سازمان بسیج مستضعفین، شهرداریها و سایر نهادها و دستگاههای فرهنگی مکلفند شرایط اقامه امر به معروف و نهی از منکر و بالابردن سطح آگاهیهای عمومی در این خصوص را از طریق آموزش و اطلاع‌رسانی فراهم کنند.
ماده 11 - قوه قضائیه مکلف است به منظور تسریع در رسیدگی به جرائم موضوع این قانون شعب ویژه‌ای را اختصاص دهد.
تبصره - آمران به معروف و ناهیان از منکر مشمول حمایت‌های قضائی موضوع ماده (4) قانون حمایت قضائی از بسیج‌مصوب1371/10/1 مجلس شورای اسلامی میگردند.
ماده 12 - وزارت امور خارجه، سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری،سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و سایر دستگاههای ذیربط موظفند اتباع خارجی را قبل و حین ورود به کشور نسبت به قوانین و مقررات و رعایت شؤون‌اسلامی آگاه کنند.
ماده 13 - در مواردی که نسبت به آمر به معروف و ناهی از منکر جنایتی واقع شود و جانی شناسایی نشود و یا در صورت شناسایی به علت عدم تمکّن مالی ناتوان از پرداخت دیه در مهلت مقرر باشد، در صورت تقاضای دیه از سوی مجنیٌ‌علیه یا اولیای دم حسب مورد، پس از صدور حکم قطعی از سوی مرجع صالح قضائی، دیه از محل تبصره ماده (9) این قانون پرداخت میشود.
تبصره - هرگاه جانی شناسایی شود یا تمکّن مالی پیدا کند، ستاد میتواند در صورت اذن مجنیٌ‌علیه یا ولی وی حسب مورد نسبت به وصول دیه و خسارات مربوطه از طریق محاکم قضائی اقدام نماید.
ماده 14 - سازمان‌های مردم نهادی که اساسنامه آنها در زمینه امر به معروف و نهی از منکر به ثبت رسیده میتوانند مطابق ماده (66) قانون آیین دادرسی کیفری و تبصره‌های آن اقدام کنند.
ماده 15 - هرگاه به فردی که در مقام اجرای امر به معروف و نهی از منکر موضوع این قانون اقدام میکند، آسیب جسمی یا جانی وارد شود؛ حسب مورد آسیب جسمی و جانی مزبور منطبق با قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران مصوب 1391/10/2 مجمع تشخیص مصلحت نظام و آیین‌نامه اجرائی آن احراز و تعیین میشود.
تبصره - احراز شهادت یا جانبازی با پیشنهاد کمیته کشوری متشکل از نمایندگان: قوه قضائیه، نیروی انتظامی، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، بنیاد شهید و امور ایثارگران و ستاد با تشخیص دادگاه صلاحیتدار صورت میگیرد.
ماده 16 - ستاد امر به معروف و نهی از منکر که در این قانون ستاد نامیده میشود؛ عهده‌دار وظایف زیر است:
1- تعیین سیاست‌ها و خط مشیهای اساسی در زمینه ترویج و اجرای امر به معروف‌و نهی از منکر و پیشنهاد آن به مبادی ذیربط.
2- تبادل اطلاعات و نظرات برای شکل‌گیری سیاست‌های مربوط به امر به معروف و نهی از منکر
3- آسیب‌شناسی و ریشهیابی علل ترک معروف و ارتکاب منکر
4- تعیین الگوهای رفتاری
5- زمینه‌سازی جهت مشارکت همه‌جانبه آحاد مردم و دستگاههای اداری و رسانه‌هایعمومی در امور مربوط به فریضه امر به معروف و نهی از منکر
6 - رصد اقدامات انجام شده در اجرای این قانون و انعکاس آن به مراجع ذیربط
7 - تدوین راهبردهای آموزشی برای سطوح مختلف جامعه
8 - آموزش و پژوهش و تحقیق در زمینه امر به معروف و نهی از منکر و ترویج گسترش فرهنگ آن
9- شناسایی ظرفیت‌ها و کمک به تشکیل جمعیت‌ها و تشکلهای مردمی فعال
10- حمایت همه‌جانبه از اقدامات قانونی آمران به معروف و ناهیان از منکر
11- پیگیری مصوبات شورای عالی انقلاب فرهنگی در ارتباط با تکالیف ستاد درخصوص‌راهکارهای اجرائی فرهنگ عفاف و حجاب
12- ارائه گزارش سالانه به مقام معظم رهبری و قوای سه‌گانه و مردم
تبصره1- وزارت کشور پس از کسب نظر مشورتی ستاد، نسبت به صدور مجوز برای سازمان‌های مردم نهادی که در زمینه امر به معروف و نهی از منکر قصد فعالیت دارند، اقدام مینماید.
تبصره2- ستادهای استانی و شهرستانی میتوانند درخواست اشخاص حقیقی و حقوقی برای تجمع و راهپیمایی در موضوعات مرتبط با امر به معروف و نهی از منکر رابررسی و در صورت تأیید، نظر مشورتی خود را جهت صدور مجوز حسب مورد به استانداری، فرمانداری یا بخشداری ارسال کنند.
تبصره3- هرگاه مسؤولان ذیربط با تشخیص مراجع قضائی بدون عذر موجه از صدور مجوز موضوع تبصره‌های (1) و (2) استنکاف نمایند؛ مستوجب مجازات موضوع ماده (570) قانون مجازات اسلامی (کتاب پنجم - تعزیرات و مجازات‌های بازدارنده مصوب 1375/3/2) میباشند.
تبصره4- وظایف ستاد، نافی مسؤولیت‌های وزرا، مسؤولان دستگاههای اجرائی موضوع ماده (5) قانون مدیریت خدمات کشوری، رؤسای قوای سه‌گانه و مراجع قضائی و ضابطان دادگستری در ارتباط با آنچه در این قانون مقرر شده، نمیباشد.
ماده 17 - سازمان‌بسیج مستضعفین‌موظف است‌با بهکارگیری آحاد بسیجیان در چهارچوب قوانین نسبت به فرهنگ‌سازی و اجرای امر به معروف و نهی از منکر در مرتبه زبانی اقدام کند.
تبصره1- مفاد این ماده نافی مسؤولیت ضابطان قضائی بسیج در مواردی که در قانون پیش‌بینی شده است، نمیباشد.
تبصره2- تبصره (3) ماده (1) قانون حمایت قضائی از بسیج مصوب 1371/10/1 به‌شرح زیر اصلاح میشود:
تبصره3- ستاد امر به معروف و نهی از منکر با همکاری سازمان بسیج مستضعفین‌برای مرتبه عملی امر به معروف و نهی از منکر موضوع ماده (4) قانون حمایت از آمران به‌معروف و ناهیان از منکر برای افراد مورد نیاز از سازمان بسیج مستضعفین به عنوان ضابطان امر به معروف و نهی از منکر دوره آموزشی برگزار کند.
ماده 18 - دستگاههای اجرائی موضوع ماده (5) قانون مدیریت خدمات کشوری مصوب 1386/7/8 و مؤسسات و شرکتهای خصوصی و مراکز خدمات عمومی و اماکن عمومی و واحدهای صنفی موظف به رعایت این قانون میباشند.
ماده 19 - اعضای ستاد امر به معروف و نهی از منکر به شرح زیر است:
1- یکی از ائمه جمعه موقت شهر تهران به انتخاب شورای سیاستگذاری ائمه جمعه به عنوان رئیس ستاد
2- وزیر کشور
3- وزیر اطلاعات
4- وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی
5 - وزیر آموزش و پرورش
6 - وزیر علوم، تحقیقات و فناوری
7- وزیر صنعت، معدن و تجارت
8 - دو نفر از نمایندگان مجلس شورای اسلامی به پیشنهاد کمیسیون فرهنگی و انتخاب مجلس به عنوان ناظر
9- نماینده تام‌الاختیار رئیس قوه قضائیه
10- رئیس سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران
11- رئیس سازمان تبلیغات اسلامی
12- فرمانده نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران
13- رئیس سازمان بسیج
14- دبیر ستاد ائمه جمعه
15- دو نفر مجتهد به انتخاب شورای عالی حوزه‌های علمیه
16- یک نفر مجتهده به انتخاب شورای عالی حوزه‌های علمیه خواهران
17- دبیر ستاد به انتخاب رئیس ستاد
تبصره1- اشخاص دیگر نمیتوانند به جای اعضای ستاد در جلسات شرکت کنند.
تبصره2- مصوبات ستاد توسط رئیس جهت اجراء به مبادی ذیربط ابلاغ و در چهارچوب این قانون لازم‌الاجراء است.
ماده 20 - ستادهای استانی و شهرستانی وظایف محوله در چهارچوب این قانون را زیرنظر ستاد انجام میدهند.
اعضای ستاد استان عبارت است از:
1- امام جمعه مرکز استان به عنوان رئیس ستاد
2- استاندار
3- مدیرکل اطلاعات استان
4- مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی
5 - مدیرکل آموزش و پرورش
6 - رئیس یکی از دانشگاههای استان با انتخاب رئیس ستاد
7- رئیس سازمان صنعت، معدن و تجارت استان
8 - دو نفر از نمایندگان مردم استان در مجلس شورای اسلامی به انتخاب مجمع نمایندگان استان به عنوان ناظر
9- دادستان مرکز استان
10- مدیرکل سازمان تبلیغات اسلامی استان
11- رئیس شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی استان
12- مدیرکل صدا و سیمای استان
13- فرمانده ناجا در استان
14- فرمانده ارشد سپاه در استان
15- دبیر ستاد ائمه جمعه استان
16- یک نفر از مدیران مدارس علمیه استان به انتخاب شورای حوزه‌های علمیه استان
17- مدیر مدارس علمیه خواهران در استان
18- دبیر ستاد به انتخاب رئیس ستاد
تبصره - ستاد استان مسؤولیت ستاد شهرستان مرکز استان را نیز عهده‌دار است.
اعضای ستاد شهرستان عبارتند از:
1- امام جمعه شهرستان به عنوان رئیس ستاد شهرستان
2- فرماندار
3- رئیس اداره اطلاعات شهرستان
4- مدیر آموزش و پرورش شهرستان
5 - رئیس یکی از دانشگاههای شهرستان به انتخاب رئیس ستاد شهرستان در صورت وجود
6 - مدیر اداره صنعت، معدن و تجارت شهرستان
7- رئیس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان
8 - نماینده یا نمایندگان شهرستان در مجلس شورای اسلامی به عنوان ناظر
9- دادستان شهرستان
10- رئیس واحد خبر در شهرستان
11- رئیس اداره تبلیغات اسلامی
12- فرمانده انتظامی شهرستان
13- فرمانده سپاه
14- یک نفر از مدیران مدارس علمیه شهرستان به انتخاب ستاد شهرستان در صورت وجود
15- مدیر یکی از مدارس علمیه خواهران شهرستان به انتخاب رئیس ستاد شهرستان در صورت وجود
16- دبیر ستاد به انتخاب رئیس ستاد
تبصره1- هر یک از اعضای ستادهای مذکور باید شخصاً در جلسات حضور پیدا کنند.
تبصره2- مصوبات ستاد در چهارچوب اختیارات موضوع این قانون توسط رئیس جهت اجراء به مبادی ذیربط ابلاغ میشود که برای آنها لازم‌الاجراء است.
تبصره3- جلسات ستادهای موضوع این ماده و ماده (20) این قانون با حضور اکثریت مطلق اعضاء رسمیت مییابد و مصوبات آن منوط به رأی اکثریت مطلق حاضران است.
ماده 21 - دستگاههای اجرائی موضوع این قانون موظفند گزارش عملکرد خود را در مورد چگونگی اجرای این قانون حداقل شش ماه یک بار به ستاد ارائه دهند.
ماده 22 - ستاد موظف است گزارش عملکرد سالانه خود را در هفته احیای امربه معروف و نهی از منکر به کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی ارائه نماید.
ماده 23 - علاوه بر استفاده از ردیف بودجه ستاد احیاء امر به معروف و نهی از منکر جدول شماره (17) - «کمک به اشخاص حقوقی غیردولتی موضوع جزء (3) ردیف 540000 جدول شماره (9)» به دولت اجازه داده میشود از بودجه فرهنگی دستگاههای اجرائی ذیربط موضوع این قانون به امر به معروف و نهی از منکر اختصاص دهد.
ماده 24 - دستورالعمل اجرائی این قانون توسط ستاد حداکثر ظرف مدت سه ماه پس از لازم‌الاجراء شدن این قانون تصویب و ابلاغ میشود.
قانون فوق مشتمل بر بیست و چهار ماده و نوزده تبصره در جلسه علنی روز یکشنبه مورخ بیست و سوم فروردین ماه یکهزار و سیصد و نود و چهار مجلس شورای اسلامی تصویب شد و در تاریخ 1394/2/2 به تأیید شورای نگهبان رسید.
رئیس مجلس شورای اسلامی - علی لاریجانی
2(1)