آیین‌نامه اجرائی نحوه جلوگیری از آلودگی صوتی


مصوب 1378/3/19 هیأت وزیران با اصلاحات بعدی
ماده 1 - تعاریف:
1-صدا یا صوت عبارت است از امواج طولی که از ارتعاش سریع اجسام و مواد اعم از جامد، مایع و گاز تولید میشود.
2(اصلاحی 1380/11/17)-آلودگی صوتی عبارت است از پخش و انتشار هرگونه صوت و صدا و ارتعاش بیش از حد مجاز و مقرر در فضای باز(غیر سرپوشیده). 3-حد مجاز آلودگی صوتی که استاندارد آلودگی صوتی هم نامیده میشود،عبارت است از میزان و مشخصات ویژه‌ای که با توجه به اصول حفاظت محیط زیست و بر مبنای واحد اندازه‌گیری صدا برای منابع مولد آلودگی صوتی و فضای مورد انتشار و محیطهای مختلف تعیین میشود.
4(اصلاحی 1380/11/17)-واحد اندازه‌گیری شدت صدا یا صوت«دسیبل»میباشد که در شبکه وزنی )A( اندازه‌گیری میگردد.
5(اصلاحی 1379/2/7)-عامل آلودگی صوتی که به اختصار عامل آلودگی نیز نامیده میشود،عبارت است از هر شخص حقیقی که اداره یا تصدی منابع ثابت و هدایت منابع سیار مولد آلودگی صوتی را خواه برای خود،یا به نمایندگی از طرف شخص یا اشخاص حقیقی یا حقوقی دیگر بر عهده داشته و یا شخصا به طرق مختلف عامل ایجاد آلودگی است.
6-منابع و کانونهای آلودگی صوتی که به اختصار منابع آلودهکننده نامیده میشود،عبارتند از:
الف‌نیروگاهها و پالایشگاهها.
بکارخانه‌ها و کارگاهها.
ج‌وسائل نقلیه موتوری اعم از هوایی،دریایی،زمینی و زیرزمینی.
دفرودگاهها،پایانه‌های حمل‌ونقل و توقفگاههای دائمی وسائل نقلیه موتوری.
هتعمیرگاههای وسائل نقلیه موتوری و آن دسته از واحدهای صنفی که فعالیت آنها با آلودگی صوتی ملازمه دارد.
ومیادین تیر و محلهای تمرین نظامی.
زسایر منابع مانند ژنراتورها و موتورهای تولید برق،استقرار بلندگوها در اماکن عمومی و محوطه‌های غیر سرپوشیده،مباشرت به هر عمل یا ترک عمل که ایجاد آلودگی صوتی نماید.
7-منظور از سازمان،سازمان حفاظت محیط زیست و مقصود از قانون،قانون نحوه جلوگیری از آلودگی هوامصوب 1374/2/3-میباشد.
ماده 2 - مبادرت به هرگونه اقدامی که موجبات آلودگی صوتی را فراهم نماید ممنوع میباشد.حد مجاز یا استاندارد آلودگی صوتی توسط سازمان حفاظت محیط زیست با همکاری دستگاههای ذی ربط تهیه و به تصویب شورای عالی محیط زیست میرسد.
ماده 3 - سازمان ضمن شناسایی منابع و کانونهای آلودگی موضوع بند(6)ماده (1)این آیین‌نامه و تعیین میزان آلودگی آنها بر اساس استانداردهای موضوع ماده (2)مراتب را به عامل یا عاملین منابع مذکور اعلام نموده و مهلت مناسبی را برای رفع آلودگی تعیین میکند.
عاملین منابع صوتی مذکور مکلفند در مهلت مناسب تعیین‌شده حسب مورد نسبت به رفع آلودگی صوتی اقدامی نمایند.
تبصره- روشهای سنجش میزان آلودگی صوتی و شرایط ارائه نتایج مربوط توسط سازمان تعیین و بنا به مورد به عاملین اعلام خواهد شد.
ماده 4 - در صورتی که عاملین آلودگی در کارخانجات و کارگاهها در پایان مهلت مقرر نسبت به رفع آلودگی صوتی اقدام ننمایند،از فعالیت اینگونه منابع به ترتیب مقرر در ماده (16)قانون ممانعت به عمل خواهد آمد.
ماده 5 - سازمان مجاز است در اجرای وظائف قانونی خود و اطمینان از رعایت مفاد قانون و این آیین‌نامه هر زمانی که لازم بداند هریک از منابع آلودهکننده را بازرسی نماید.
تبصره- با عاملین و یا هر شخص دیگری که به طور مستقیم یا غیر مستقیم از انجام بازرسی و یا تعیین میزان آلودگی صوتی جلوگیری نموده و یا از ارائه آمار و اطلاعات مورد نیاز سازمان خودداری نماید طبق ماده (30)قانون رفتار خواهد شد.
ماده 6 - مراکز معاینه و آزمایش وسائل نقلیه موتوری موضع ماده (5)قانون موظفند انواع وسائل نقلیه موتوری مورد بازدید را از جهت استانداردها و حد مجاز آلودگی صوتی نیز تحت آزمایش و معاینه قرار دهند.
ماده 7 - به کار انداختن و تردد هرگونه وسیله نقلیه موتوری مولد آلودگی صوتی ممنوع میباشد.نیروی انتظامی از تردد هر نوع وسیله نقلیه موتوری فاقد گواهینامه موضوع ماده (6) ممانعت به عمل آورده و عاملین یا رانندگان اینگونه وسائل نقلیه را به مجازاتهای مقرر در ماده (32)قانون محکوم خواهند نمود.
ماده 8 - تولیدکنندگان،سازندگان و واردکنندگان وسائل نقلیه موتوری موظفند هنگام ساختن و تولید یا وارد کردن وسائل نقلیه موتوری و قطعات آنها(انباره اگزوزلاستیکبوق لنت ترمزانواع یاتاقان و بلبرینگ)استانداردها و حد مجاز آلودگی صوتی حاصل از اینگونه منابع را که توسط سازمان در اختیار آنان قرار خواهد گرفت،رعایت نمایند.
ماده 9 - کلیه هواپیماهایی که در ایران ثبت میشوند و یا در آسمان ایران به پرواز در میآیند یا در فرودگاههای آن تردد مینمایند،ملزم به رعایت ضوابط و استانداردهای سازمان هوانوردی بین‌المللی(1974- ICAO )میباشند.
تبصره 1- نظارت بر اجرای این ماده بر عهده سازمان هواپیمایی کشوری است.
تبصره 2- رسیدگی به شکایتهای واصله به سازمان محیط زیست از طریق سازمان هواپیمایی انجام خواهد شد.
ماده 10 - احداث و توسعه و تغییر محل فرودگاهها،پایانه‌های حمل‌ونقل و توقفگاههای دائمی وسائل نقلیه موتوری سنگین موکول به انجام ارزیابی زیست‌محیطی بر اساس الگوی مصوب شورای عالی محیط زیست و تأیید سازمان حفاظت محیط زیست برای استقرار در محل مناسب از جهت رعایت حد مجاز آلودگی صوتی میباشد.
تبصره- انجام ارزیابی زیست‌محیطی در فرودگاهها،با همکاری سازمان هواپیمایی کشوری انجام خواهد شد.
ماده 11 - استقرار و فعالیت تعمیرگاههای وسائل نقلیه موتوری و واحدهای صنفی آلودهکننده موضوع بند ه‍ ردیف(6)ماده (1)این آیین‌نامه موکول به رعایت حد مجاز آلودگی صوتی میباشد.
عاملین اینگونه منابع آلودهکننده موظفند حد مجاز آلودگی صوتی مربوط را رعایت نمایند در غیر این صورت به مجازاتهای مقرر در ماده 32 قانون محکوم خواهند شد.
ماده 12 - در صورتی که رفع آلودگی صوتی ناشی از فعالیت منابع آلودهکننده موضوع ماده (12)این آیین‌نامه که در داخل محدوده شهرها و نقاط مسکونی استقرار دارند به طرق دیگری جز انتقال آنها به محلهای مناسب امکان‌پذیر نباشد،طرح انتقال اینگونه منابع توسط سازمان و با همکاری وزارت کشور(شهرداریها و بخشداریها)،وزارت مسکن و شهرسازی تهیه و پس از تصویب هیأت وزیران به مورد اجراء گذاشته خواهد شد.
ماده 13 - سازمان موظف است به منظور کنترل و جلوگیری از ایجاد آلودگی صوتی توسط سایر منابع آلودهکننده(موضوع بندهای«ح»،«و»،«ز»جزء(6)ماده (1)ممنوعیتها و محدودیتهای نوعی،کمی،زمانی و مکانی را تعیین و به تصویب شورای عالی حفاظت محیط زیست برساند.
تبصره- عاملین این قبیل منابع آلودهکننده که به علت رعایت ممنوعیتها و محدودیتهای برقرار شده توسط سازمان موجبات آلودگی صوتی را فراهم نمایند،به مجازات مقرر در ماده (32)قانون محکوم خواهند شد.
2(3)