قانون راجع به ورود و اقامت اتباع خارجه در ایران
مصوب 1310/2/19 با اصلاحات بعدی
مأمورین ایران در خارجه در موارد ذیل باید از دادن ویزا خودداری نمایند:
الفدر صورتی که صحت اسناد ارائه شده را تردید نمایند.
باشخاصی که مطابق قوانین ایران تبعه ایران محسوب شده و بخواهند با اوراق تابعیت غیر ایرانی به ایران مسافرت کنند.
جاگر حضور خارجی در ایران بر ضد امنیت مملکت و یا نظم عمومی و یا به جهات دیگری منافی مصالح مملکتی باشد.
داگر خارجی در ایران سابقه محکومیت به جنحه مهم و یا جنایت داشته و یا در مملکت خارجه محکوم به جنحه و یا جنایت شده باشد.
هاگر خارجی قبلا از ایران اخراج شده باشد.
واگر حضور خارجی در ایران به ملاحظه حفظ الصحه عمومی و یا عملیات منافی عفت صلاح نباشد.
ز(اصلاحی 1337/2/3)-اگر خارجی نتواند اثبات نماید که وسائل تحصیل معاش خود را در ایران به وسیله سرمایه یا مشاغل مفیده خود دارا میباشد.
روادیدی که مأمورین ایران در خارجه به بیگانگان میدهند علاوه بر حق ورود با مراعات ماده سوم قانون ورود و اقامت اتباع بیگانه حق نود روز اقامت در ایران را نیز به دارنده میدهد.
تبصره 1(الحاقی 1337/2/3)- دولت میتواند در موارد استثنائی ترتیب خاصی بدهد.
تبصره 2 (الحاقی 1350/3/31)- مأموران مرزی مجاز از طرف شهربانی کل کشور میتوانند برای خارجیان روادید عبور صادر نمایند.
تبصره 3(الحاقی 1350/3/31)- شهربانی کشور در مرکز و شهربانیهای مراکز استان و شهرستان میتوانند برای خارجیان مقیم روادید بازگشت به ایران صادر نمایند.
خارجی ممکن است این اجازه را قبل از ورود خود به ایران به وسیله نمایندگان ایران در خارجه تحصیل کند.جواز اقامت دائمی باید هر سه سال تجدید شود.
تبصره(الحاقی 1350/3/31)- مسؤولین اماکن عمومی و خصوصی و صاحبان یا متصرفان اماکن شخصی حسب مورد موظفند توقف هر تبعه خارجی را که یک شب یا بیشتر نزد آنها توقف مینماید ظرف 24 ساعت پس از ورود خارجی به کلانتری یا ژاندارمری محل اطلاع دهند.
فهرست اسامی خارجیان در دفتری که در شهربانی کل کشور تنظیم میشود تمرکز خواهد یافت.
تبصره(الحاقی 1337/2/3)- بیگانگانی که به ایران وارد میشوند و مدت توقف آنها از نود روز تجاوز نکند احتیاج به روادید خروج ندارند لیکن موظف میباشند برای خروج از ایران اعلامیه خروجی را تکمیل و به مأمورین گمرکی مرز خروجی تسلیم نمایند.
الفاگر بر خلاف مقررات این قانون رفتار نماید.
بدر صورتی که مطابق مقررات مواد 3 و 4 اجازه عبور و یا توقف خارجی ملغی شود.
تصمیم اخراج را اداره نظمیه به موقع اجراء میگذارد.در هر موقعی که تصمیم اخراج اتخاذ شود و تأخیر اجرای آن منافی مصالح مملکتی نیست از طرف نظمیه و یا از طرف ادارات ذی صلاحیت دیگر،آن تصمیم و مهلتی که برای اجراء داده میشود به شخصی که باید اخراج شود اخطار خواهد شد.هرگاه خارجی تقبل کند که در مدتی که از طرف اداره صلاحیتدار تعیین میشود از ایران خارج بشود آزادانه خارج خواهد شد و الا تحت الحفظ اخراج میشود.مصارف اخراج در مواردی که خارجی باید تحت الحفظ اخراج شود از محل عواید مقرره به موجب ماده 14 تأدیه خواهد شد.
الفجلوگیری از کلیه یا قسمتی از مراودات سرحدی.
بمنع توقف موقتی یا دائمی در بعضی از مناطق یا عبور از بعضی مناطق ایران.
جاتخاذ وسائل مخصوص نظارت نسبت به خارجیان در موارد فوق العاده.
دخارجیانی که بدون داشتن اسناد لازم وارد خاک ایران شده یا میشوند و یا با داشتن اسناد لازم از راههای غیر مجاز به کشور وارد گردیده یا میگردند علاوه بر مجازات مقرر در قانون ورود و خروج اتباع خارجه مصوب نوزدهم اردیبهشتماه 1310 بنا به پیشنهاد وزارت جنگ آنان را برای مدتی که از 5 سال تجاوز نکند ملزم به اقامت اجباری در محل معین نموده و یا اینکه آنها را از کشور اخراج نماید.
1-برای تمدید اجازه عبور و صدور اجازه اقامت موقت و تجدید آن معادل یک ریال طلا .
2-برای صدور اجازه اقامت دائم و تجدید آن معادل دو ریال طلا .
تبصره(الحاقی 1343/10/21)- کارمندان دفتری و خدمتگزاران سفارتخانهها و کنسولگریهای دول بیگانه در ایران به شرط رعایت معامله متقابله نسبت به این قبیل کارمندان دولت ایران در آن کشورها از پرداخت حق تمبر پروانه اقامت معاف خواهند بود.
1-هرکس گذرنامه یا جواز اقامت یا جواز عبور جعل کند و یا با علم مجعول بودن از آنها استفاده کند و یا این قبیل اوراق مجعوله را برای دیگری تحصیل نماید.
2-هرکس عامدا در نزد مأمورین ذی دخل برای تحصیل تذکره و یا جواز اقامت و یا جواز عبور شهادت کذب داده و یا اظهارات خلاف واقع نماید و یا موضوعاتی را که در تشخیص تابعیت مؤثر است کتمان نماید و یا گذرنامه و یا جواز اقامت و یا جواز عبور و یا ورقه هویتی که به وسائل مزبور تحصیل شده است عامدا از آنها استفاده کند.
3-هرکس عامدا بدون داشتن اسناد و جواز لازم از مرز ایران عبور کند و همچنین هر کس که از راههای غیر مجاز و یا مرزهای ممنوعه عبور نماید.
4-هرکس برای اثبات هویت و یا تابعیت خود از اسناد و یا اوراق و یا ورقه هویت متعلق به دیگری استفاده کند و هرکس برای اثبات تابعیت و یا هویت یک نفر خارجی اسناد و اوراق و یا ورقه هویت متعلق به خود یا غیر را به دیگری بدهد.
5-هرکسی که برای فرار از اجراء تصمیم اخراج که درباره او اتخاذ شده است،مخفی شود و یا پس از اخراج شدن از ایران مجددا بدون اجازه به خاک ایران مراجعت کند.
6-هرکس در یکی از اعمال مذکوره فوق شرکت یا معاونت کرده باشد.
7-هرکس برای استفاده از حقوقی که به موجب این قانون و یا آییننامههای مربوطه به آن میتوان تحصیل نمود،در خارج از کشور مرتکب یکی از اعمال مذکوره در بندهای 1،2 و4 این ماده بشود پس از آمدن به ایران در صورتی که در خارج از کشور به موجب حکم قطعی محکوم و مجازات نشده باشد،تعقیب و مجازات خواهد شد.
تبصره 1- شروع به ارتکاب جرمهای مذکوره در این ماده در حکم ارتکاب خواهد بود.
تبصره 2- خارجیانی که به تبع اغنام و احشامشان وارد خاک ایران شوند،علاوه بر ضبط احشام به نفع دولت ایران به پنج ماه تا یک سال حبس یا 30/000 تا 80/000 ریال جزای نقدی محکوم خواهند شد و در صورتی که بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت همسایه عهدنامهای منعقد شده باشد،بر اساس آن عمل خواهد شد.
1-کسانی که دارای مصونیت سیاسی هستند.
2-مأمورین قنسولی دول خارجه و افراد عائله آنها که با هم در یک خانه زندگانی میکنند و اعضاء رسمی آنها،ولی اگر اتباع ایران از طبقات مذکوره مقیمین در یکی از ممالک خارجه از مزایای مزبور کلا یا بعضا بهرهمند نباشند نسبت به اتباع مملکت مزبور از طبقات فوق معامله متقابله خواهد شد.
از طرف مأمورین ایران به مشمولین فقرات 1 و 2 این ماده برای ورود به ایران و همچنین برای عبور و خروج از ایران ویزای سیاسی داده میشود به شرط معامله متقابله.
3-اعضاء هیأتهای اعزامیه دول خارجه که با موافقت دولت ایران وارد ایران میشوند و کسان دیگری که دارای ویزای سیاسی مأمورین ایران باشند.
تبصره- مقررات مربوط به اجرای این ماده از طرف وزارت امور خارجه با موافقت وزارت داخله ضمن نظامنامه مخصوص تعیین میشود.
-